GOLDEN YEARS

 

Mei 1969, de Bergmans Sociëteit - Breestraat ­ Maastricht, niet ver als je er woont en altijd wat te doen
Een magere ragebol in een lange rij
gele broek met smalle ribbels, blauw jasje met brede ribbels en drukknopen half hoge suède schoenen, alles vaal

Het eerste popconcert, vier vijftig, evenveel als een plakje rode libanon:
De Amerikaanse Show van de Golden Earring
van vlak voor het podium drie enorme mannen met wapperende haren en vesten met slierten aan de mouwen, mijn tijd alweer vooruit
En Sieb op de drums, niet meer Freddy, die latere vriend en Sinterklaas in de Amsterdamse Jordaan
Eight Miles High
De geboorte van een fan

de hits waren er zonder deze fan, toch
de fluittonen van Back Home en de haren wapperen weer op de brommer, een rillinkje blijft, als de gedachte aan de oudere zus van mijn vriend vroeger

het raakt verder weg als het dichterbij komt: een knikje in de Toys, voetballen op het Malieveld,in mijn kamer een mat waarop PLEASE GO, een plaatje met de hits op orgel dat ik niet durf te luisteren

Mei 2005, Landgraaf half elf 's avonds, de jongens ophalen bij Pinkpop, dat dichtbij is in een snelle auto.
En, hoe waren de Earring ?
Hmwa, de Presidents of The United States Of America zijn echt te gek ! Irritatie eerst over zo weinig culturele vorming.
Maar dan mijn echo tegen mijn vader over Eddy Christiani.

Een gitaarvirtuoos heeft ook maar één leven.

 

JOHN REINDERS