VIER TOUWTJES

 

Zomer '84
Regenachtig

'Ach joh dat merkt niemand'
probeerde mijn moeder
'Zeik niet!'
probeerden drie andere jongetjes
die voor Barry, Rinus en Cesar moesten doorgaan
'Ja maar een gitaar heeft 6 snaren'
'en niet vier touwtjes'
'en George speelt GITAAAAAR!'
probeerde ikzelf nog tevergeefs
terwijl ik dacht
'Had ik die hals verdomme maar
bréder gemaakt'

Maar we moesten of we mochten

We deden of we zongen
'When the'
'lady smiles'
We sprongen

Het publiek zong
'She holds me in her hand'
en sprong

De jury zong
'As a matter of fact'
'she could always let me down'
en de boxen sprongen mee

Later die dag
Regenachtig

We kregen maar een 3e prijs
Echt zingen had toch meer indruk gemaakt
en
'Van zo'n knap meisje winnen we nooit'
had Barry al tegen me gezegd

Maar er had een vrouw in het publiek gestaan
die vond dat wij de besten waren
Ze zei dat ze moest lachen
en dat ze trots ons was
en dat ze van die vier touwtjes
echt helemaal niets gemerkt had

 

ALEX FRANKEN